Eens in de twee weken verschijnt op dinsdag bij Dartfreakz.nl de rubriek ‘Terug in de tijd’, met verhalen over spelers, toernooien en bijzondere wedstrijden. Vandaag aandacht voor de finale van de Premier League 2010 tussen Phil Taylor en James Wade.

Het is 24 mei 2010. In het noordwesten van Londen wordt de laatste hand gelegd aan de voorbereidingen voor de grote finale die later op de avond zal plaatsvinden. Van heinde en ver komen de dartsupporters in excentrieke uitdossingen naar de Wembley Arena. Dat ze er een dag langer op hebben moeten wachten, mag de pret niet drukken. De play-offs stonden in eerste instantie op donderdag 23 mei op het programma, toen een grote stroomstoring in Noord-Londen roet in het eten gooide. De avond werd afgeblazen en een dag opgeschoven.

In de weken voorafgaand aan de finaledag, reisde het Premier League-circus door diverse steden in Groot-Brittannië. Slechts vier van de beste spelers ter wereld krijgen op de vijftiende speeldag de eer te strijden om die ene speciale titel: de White & Mackay Premier League kampioen van 2010. De spelers die bij het vallen van de avond in actie komen zijn Simon Whitlock, James Wade, Phil Taylor en Mervyn King. De halve finalisten hebben bewezen over het meest constante spel te beschikken van de competitie. James Wade, de huidige Premier League kampioen, weet in een spannende wedstrijd Simon Whitlock te verslaan met 8-6. Zijn tegenstander in de finale luistert naar de naam Phil Taylor. Taylor veegde Mervyn King werkelijk van het bord, het werd 8-1.

Dan is het tijd voor de finale. De ruim tienduizend toeschouwers kunnen niet wachten als Wade richting het podium loopt. Na de gebruikelijke lichtflitsen is ook fenomeen Phil Taylor gearriveerd. De bull wordt gewonnen door The Power en zo gaat rond een uur of tien de finale van de Premier League van start. Wade schiet als een raket uit de startblokken. Zijn eerste drie darts van de wedstrijd belanden allemaal in de triple. Als hij twee beurten later een uitgooi van 136 finisht, is het duidelijk dat The Machine met titelaspiraties naar Wembley gekomen is.

Er volgt een historische tweede leg. De meervoudig wereldkampioen Taylor staat na 174 en 180 op een finish van 147. Hij is drie pijlen verwijderd van de magische ninedarter. Het publiek houdt de adem in als The Power zijn pijlen achtereenvolgens in de triple 20 en de triple 17 gooit. De collega’s van Sky Sports kunnen ‘double 18 for history’ nog maar net uitspreken. Phil Taylor heeft zijn eerste ninedarter in de Premier League werkelijkheid gemaakt.

Maar de mannen moeten door! Het staat nog altijd slecht 1-1 in de finale over een ‘first tot ten legs’. Alsof het niets is gooit Taylor in leg drie een finish van 110. Ook in de leg van Wade houdt The Power de druk er vol op. Ondanks een 180 van Taylor weet The Machine met een finish van 64 de stand weer in evenwicht te brengen. Dan zet de man uit Stoke-on-Trent wat gas bij. De twee legs voor de pauze gaan allebei naar The Power: 4-2.

De sfeer zit er goed in als de mannen weer terug op het podium komen. Wade kijkt tegen een achterstand aan en zal zich moeten terugvechten. Dat mislukt in de leg na de break. Taylor maakt via tops 5-2. The Power is inmiddels op de helft gekomen. Wade doet wel iets terug in leg acht, maar ziet Taylor gewoon zijn eigen leg winnen. Beide spelers doen dit kunstje na in de volgende legs en gaan de tweede pauze in met een stand van 7-5. Nog steeds in het voordeel van The Power.

De finale van de Premier League, tienduizend uitzinnige supporters in de zaal en een tussenstand van 7-5: veel beter wordt het niet. Na de break voelen beide darters de spanning als ze bij de dubbels zijn aanbeland. Wade is het meest koelbloedig en verkleint de achterstand tot slechts één leg. The Machine gooit een 180 in de veertiende leg en zet onder aanmoediging van de toeschouwers het scorebord op 7-7. Een ‘best of five legs’ gaat uitmaken wie er met de hoofdprijs van 125.000 pond naar huis gaat.

In de vijftiende leg van de finale, bij een stand van 7-7, wordt geschiedenis geschreven. Phil Taylor mag beginnen en prikt uit de losse pols tweemaal 180 in het bord. Om de druk enigszins te verhogen, besluit ook Wade een maximale score te gooien. De toeschouwers worden gek als Taylor aanlegt voor de resterende 141 punten. Triple 20, triple 19 en dubbel 12: het lijkt zo simpel. Als The Power zich triomfantelijk omdraait, wordt duidelijk dat er iets unieks is gebeurd. Voor het eerst zijn er op televisie door één speler twee ninedarters in een enkele wedstrijd gegooid.

Zelfs na twee negendarters is de wedstrijd nog niet gespeeld, hoewel Taylor met 8-7 aan de leiding gaat. The Power zit in ‘the zone’ en begint de leg van Wade met een 174-score. Als bij de tweede beurt van Taylor 180 wordt geroepen, weten de commentatoren het even niet meer. Drie ninedarters in één wedstrijd? Twee ninedarters in twee achtereenvolgende legs? Sid Waddells zenuwachtige uitroep ‘the crowd are going bananas’ is tekenend voor het rumoer dat rondgaat in de Wembley Arena als Taylor aanlegt voor de 147-finish. De triple 20 wordt moeiteloos gevonden, maar bij de triple 17 eindigen de zestien perfecte darts. De derde maximum-leg komt er niet voor The Power.

De 9-7 voorsprong voor Taylor komt er wel, in tien darts. Slechts een leg is hij verwijderd van het hernemen van zijn Premier League kroon. Met Wade op 64 krijgt The Power drie clean darts op tops voor de titel. Ongelofelijk genoeg worden alle drie pijlen gemist. Het publiek snapt het nog steeds niet als Wade via 8, 16 en dubbel 20 de zeventiende leg pakt. Taylor lacht als een boer met kiespijn. Het is 9-8 in het voordeel van Taylor, maar Wade mag de achttiende leg beginnen. Dat doet de man uit Aldershot met een redelijke score van 100.

Enkele seconden later gaat The Power los. Met twee scores, van 180 en 134, is het verzet van James Wade gebroken. Via dubbel 14 pakt Taylor in twaalf darts de titel. De Whyte & Mackay Premier League 2010 gaat met 10-8 naar Phil Taylor. De ontlading na afloop is groot onder zowel de spelers als de toeschouwers. Wade is zijn titel van 2009 kwijt na een werkelijk fantastische wedstrijd.

De gemiddelden van de finale van 2010 spreken boekdelen. Taylor zet een prestatie van formaat neer door 111.67 te noteren in de wedstrijd over achttien legs. The Machine volgt op gepaste afstand met 100.08. Slechts twee legs verschil scheiden de winnaar van de verliezer. Het feit dat dit nu net de twee ninedarters van Taylor zijn, geeft aan hoe sterk beide wereldtoppers hebben gespeeld. De wedstrijd op 24 mei 2010 was er een om niet snel te vergeten.

 

 

 

 

Advertenties